Hasan SERİN – Ya Yolum Yanlış Ya Yolcum…

Ya yolum yanlış ya yolcum.
Ben sevmeyi bir türlü beceremedim. Bir adım daha atsam kavuşacakmış gibi olduğum aşkı yıllardır yaşayamadım. Kime sorsam bilmiyor aşkın tarifini, yolunu, evini. En son birisi çok yaklaştırmıştı aşkı bana. Aşkın tarifi gibiydi gözleri. Sevgiyi fazla kaçırıp tutturamayınca aşkın kararını gözlerden aktı aşk.
Belki de en büyük sorunum budur benim. Çabuk alışıyorum insanlara. Hemen bağlanıyorum. Sahipleniyorum çok geçmeden. Her zaman daha çok seven ben oluyorum. Gereğinden çok değer verdiğimi de düşünmüyor değilim bazen. Terkedilmekse benim alın yazım.
Herkesin aşık olduğunu görür gibiyim bu aralar. El ele tutuşup gezenler, her sokak başında öpüşenler, senin için her şeyi yaparım sözleri, baha biçilemez hediyeler…
Bunları görünce “ Ya sonra “ demekten alıkoyamıyorum kendimi. Sonrası çok basit ve göz önünde aslında. Masum yüreklerde başlayan aşklar kirli bedenlerde bitiyor. Masumluğumuzu kaybediyoruz. Hepimiz masum çocuklar iken nefret ve kinle yoğrulmuş bireylere dönüşüyoruz. Masum doğduk ama masum kalamadık. Başkasından değil kendimiz masum olamadık.
Halimiz bu kadar acınası haldeyken masumlara enayi muamelesi yaparak onlar safmış gibi davranıyoruz. Ağlanılacak halimize gülüyoruz bir yerde. Böyle giderse vay halimize…
Sevilmek bizim gibilere haram bu zamanlarda. Sevip, sevilmemek hayatımızın vazgeçilmezi. Değerimizin bilindiği de söylenemez hani. Gül versek birine ilk gördüğü dikeni oluyor. Bu kadar da bakar kör olunmaz ki be kardeşim.
Belki de kendi değerimizi kendimiz bilmiyoruz. Değer vermeyenlere, değmeyeceklere değer veriyoruz. Boşuna değil ki bunlar. Elimizde de değil, seviyoruz işte. Ağlıyoruz kimselere duyurmadan, vicdanları sağır edecek bir çığlıkla. Ağzımızdan tek bir kelime çıkmıyor diye, yüreğimizde yazıp okuduğumuz destanları yok sayacak değiliz ya.
Ağlıyoruz işte
Ne gözlerde bir damla yaş
Ne de dudaklarda tek bir kelime
Yanlış mı sevdik yanlışı mı sevdik?Cevabını bir türlü bulamadığım bir soru. Kendimi bildim bileli bu aşk yolundayım. Daha ne bir durağa varabildim ne de özgürce gökyüzüne bakabildim. Dur durak bilmeyen bir koşuşturmacanın içinde geçiyor ömrüm. Ya yolum yanlış ya yolcum. Ne fark eder ki hangisi doğru hangisi yanlış? Ortada bir yanlış var ve üzülen hep biziz. Değişmeyecek bu. Mutlu ettiğimiz kadar üzüleceğiz. Bir anlık nefret edip sonra daha da çok seveceğiz.
En zoru da nedir biliyor musun yoldaş?
Vazgeçmek, unutmak, bitirmek, gitmek, nefret etmek, sevilmek ve gülmek isteyeceğiz ama yapamayacağız.Biz kaderimizin değil sevdamızın kurbanıyız .

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir